English

Om toegang te krijgen tot ‘Mijn dossier’ is het noodzakelijk om je te registreren of in te loggen. In ‘Mijn dossier’  is het mogelijk de eigen gegevens in te zien, te bewerken en een aanvraag in te dienen.

Iemand die een aanvraag heeft gedaan kan hier zijn persoonlijke gegevens inzien en wijzigen.

Getuigenis

Danste: laatste tien jaar bij Dance Works in Rotterdam
Gestopt: 2005
Omscholing: twee jaar Schoevers, een jaar office manager bij NCOI
Werkt: sinds 2008 als applicatiebeheerder bij Het Zaantheater in Zaandam
Droom: doorgroeien in de theaterorganisatie

 ‘Ik heb altijd heel gemotiveerd gewerkt, waar kan ik dat nog meer in vinden?’

‘Het laatste jaar bij Dance Works kreeg ik een hernia, ik mocht niet meer dansen. Ik was dertig jaar. Ik had het lastig gevonden zelf te beslissen om te stoppen. Maar toen dat eenmaal zo was, wist ik wel dat ik uit de danswereld wilde: niet gaan lesgeven of een dansschool beginnen. Ik wilde een ander deel van mezelf ontwikkelen.

Ik heb een jaar nagedacht, ik had die tijd ook nodig. Het was een jaar vol twijfel, ik wist niet wat ik wilde. Het is een enorme overgang: vanaf mijn zevende tot mijn dertigste heb ik gedaan wat ik wilde. Wat nu? Ik heb altijd heel gemotiveerd gewerkt, waar kan ik dat nog meer in vinden? Ik ben begonnen met van die dikke boeken met opleidingen en beroepen te bekijken. Alles ligt opeens open, alles kan. Het is een grote kans, die ik goed wilde benutten. Ik realiseerde me, vooral door de gesprekken met Paul Bronkhorst, dat je als dansers kwaliteiten hebt waar ik me niet bewust van was: mijn drive, iets goed willen doen, me ergens in verdiepen, nieuwsgierig zijn, iets willen leren.

Ik wist weinig van het andere leven naast het dansen. Wat is Word, Excel, Power Point? Ik had geen idee. Ik wilde die dingen beheersen. Als een soort basis, het de wereld te begrijpen. Toen dacht ik: ik ga gewoon Schoevers doen. Ik heb nu twee diploma’s: management assistent en directiesecretaresse. Vorig jaar ben ik bij de NCOI met office management begonnen. Dat doe ik nu nog, naast mijn werk. 

Ik ben vorig jaar gaan werken als applicatiebeheerder bij het theater. Ik merkte al tijdens mijn opleiding dat ik niet geschikt was voor een baan bij een bank of een groot bedrijf. Qua omgeving klopt dit bij wat ik al deed, qua baan is het heel anders. Die passie waar ik naar op zoek was, hebben mensen daar ook, dat is heel prettig.’

Danste: tien jaar bij Introdans in Arnhem, daarvoor in Engeland, Zwitserland, Duitsland en Italië. 
Stopte: 2008
Omscholing: tweejarige opleiding aan de Miami Ad School in Hamburg
Afstuderen: 2010
Droom: werken als copywriter

 ‘Dansers denken aan dansen, ze zien geen einde.’

 ‘Ik wil een voorbeeld zijn voor andere dansers: het is niet eng om te stoppen’

‘Ik wist altijd dat ik niet mijn hele leven wilde dansen. Veel dansers beangstigd het om te stoppen. Ik dacht: als ik maar niet hele dag achter de computer zit. Nu zit ik de hele dag achter de computer -- en ik vind het geweldig. De loopbaanbegeleider is een expert in het begeleiden van dansers. Hij zegt niet veel: het is je eigen beslissing. Juist dat is briljant. Toen ik wist wat ik wilde, hielp hij met alle praktische zaken. Omdat ik Brits ben, moest er veel worden geregeld.

Na een bezoek aan deze ‘Ad’ school was ik direct enthousiast: het was crazy en creatief. Ik maakte in twee weken een portfolio en werd aangenomen. In juni dat jaar stopte ik met dansen, in oktober begon ik met de opleiding. De advertising wereld is creatief, opwindend en geobsedeerd met het winnen van prijzen. Ik heb er nu binnen een jaar al twee gewonnen, waaronder de The Top Dog Portfolio Award die wordt gegeven aan de beste student met de meeste prijzen en hoogste cijfers op school. Ik ben ambitieus.

Eerst dacht ik: ik ben danser, ik zal wel niet goed zijn. Maar de drive en passie die ik als danser had, heb ik hier ook. En als danser moet je met andere mensen werken, ook als je ze niet leuk vindt. Dat kan ik nu op school ook goed: meestal werk je in een team van twee: de art director en de copywriter -- dat ben ik. Zonder de Omscholingsregeling was dit onmogelijk geweest. Dansers denken aan dansen, ze zien geen einde. Ik werk heel hard op school, omdat ik succesvol wil zijn, maar ook omdat ik een voorbeeld wil zijn voor andere dansers, om te laten zien: het is niet eng om te stoppen. Ik mis dansen totaal niet. Binnenkort ga ik naar Parijs voor een stage. It is crazy.’

Danste: zes jaar bij Introdans in Arnhem, daarvoor in Oostenrijk en Duitsland
Omscholing: driejarige toneelopleiding De Trap Amsterdam.
Afstuderen: 2011
Ernaast: geeft danslessen aan peuters
Droom: spelen bij toneelgroep Orkater

 ‘Toen ik net was gestopt, dacht ik dat ik niets kon behalve dansen.’

‘Ik heb ondertussen geleerd dat wij, als dansers, iets extra’s hebben. Dat duurde wel even, toen ik net was gestopt, dacht ik dat ik niets kon behalve dansen. Ik stopte omdat ik een kind kreeg. Dat is niet te combineren. Zes jaar danste ik bij Introdans, daarvoor in Oostenrijk – waar ik vandaan kom -- en Duitsland. Die dansjaren tellen helaas niet mee voor de Omscholingsregeling, dus ik krijg alleen de studiekosten vergoed.

Toen ben ik bij Paul Bronkhorst langs gegaan. Er waren veel veranderingen in een keer, ik heb een jaar nagedacht. Ik volgde een re-integratietraject. Om de zoveel tijd had ik gesprekken, dat heeft me erg geholpen. Ik had geen idee, Paul vroeg: wat wil je, wat kun je, wat is mogelijk? Hij gaf me vooral zelfvertrouwen. Als danseres wist ik al vanaf mijn vijfde wat ik wilde: dansen. Dat is duidelijk, het is ook makkelijk. Je hoeft zelf niet veel initiatief te nemen, alles is voor je bepaald en loopt gestructureerd. En opeens als je stopt, ben je los. Tijdens mijn gesprekken kreeg ik net een duwtje in mijn rug. Paul zegt altijd: “Het is beter om iets te doen waar je een passie voor hebt”. Omdat we dat ook gewend zijn. Die wetenschap heeft me heel erg geholpen.

Na de gesprekken durfde ik toe te geven dat het theater voor mij echt mijn leven is. Toen besloot ik de parttime toneelopleiding te gaan doen. Ik wilde leren me ook met woorden te uiten. Ik vond het doodeng, die taal. Ik heb nu een jaar gedaan, het gaat goed. Hierna wil ik iets gaan doen met bewegingstheater, zodat ik beide combineer. Wij zijn als dansers gewend snel iets te leveren, gedisciplineerd, als een leraar iets zegt doe je het. Bij het theater moet ik soms meer in verzet komen. Twee keer per week geef ik daarnaast dansles aan peuters, hier in de buurt. Dat is toevallig zo ontstaan. Ik zocht iets voor mijn dochtertje van tweeënhalf, dat was er niet. Toen heb ik het zelf maar opgericht.’

Danste: vijfentwintig jaar, grotendeels als freelance danser en choreograaf van eigen producties in Nederland, daarvoor in Spanje en Duitsland
Stopte: 2005
Omscholing: driejarige opleiding European School of Physiotherapy in Amsterdam
Werkt: sinds 2008 als fysiotherapeut in Amsterdam bij Kirchhoff Fysio
Droom: eigen fysiotherapiepraktijk in combinatie met yogalessen

 ‘Ik zeg nu ook tegen andere freelance dansers: goed oppassen.’

‘Ik begon in Barcelona met mijn dansopleiding. Daarna danste ik in Duitsland bij het  danstheater in Münster en bij Reflex in Groningen. Toen ging ik naar Amsterdam, als freelancer. Ik maakte veel eigen producties, danste bij verschillende groepen en heb diverse prijzen gewonnen. Het combineren van dans, muziek en zang was mijn specialisatie. Ik danste tot mijn tweeënveertigste. Toen had ik vijfentwintig jaar gedanst en vond ik het genoeg.

Fysiotherapie vond ik altijd al interessant, ik wist wat ik wilde. Bijna alles is betaald voor die drie jaar: levenskosten, studieboeken, stages in het buitenland. Echt geweldig. Ik heb iets bij moeten betalen omdat sommige werkgevers niets hadden afgedragen voor mij, terwijl dat wel de afspraak was. Ik zeg nu ook tegen andere freelance dansers: goed oppassen. Dansers zijn naïef, die denken dat alles wel goed komt. Dat dit kan in Nederland is echt een uitzondering, het is een paradijs. Ik liep stage in Costa Rica en Madrid om te kijken hoe ze daar fysiotherapie doen, het te vergelijken. Ik heb veel geleerd.

Via de Amsterdamse dansschool Dancestreet waar een fysiotherapiepraktijk aan was gekoppeld, vond ik deze baan. Mijn achtergrond helpt mij erg: ik ken de anatomie, de blessures, ik ben zelf veel bij de fysiotherapeut geweest. Ik werk nu in vaste dienst, ik heb voor zekerheid gekozen. Naast mijn baan volg ik een inburgeringcursus en leer ik Nederlands om meer te integreren in deze maatschappij. Over een jaar of vijf wil ik een zelfstandige praktijk beginnen, met fysiotherapie en yoga.’

Danste: acht jaar waarvan vijf jaar bij Introdans in Nederland, de laatste drie bij het Tanztheater Nürnberg in Duitsland
Stopte: 2008
Omscholing: tweejarige opleiding interieurstyling aan de Stylingacademie Artemis in Amsterdam
Afstuderen: 2010
Droom: styling voor fotografie voor magazines, zoals Wallpaper in Londen

 ‘Ik ga echt met iets nieuws beginnen. Dat is geweldig.’

‘Ik wist al heel snel wat ik wilde. Eerst dacht ik aan een fotografieopleiding, maar ik realiseerde me dat het bestaan als fotograaf niet bij me paste. Toen ging ik naar een opendag van Artemis. Met interieur en fotografie was ik altijd al bezig, ik vond vooral die combinatie erg leuk. Toen ik daar was geweest, wist ik direct. Ik wilde geen tijd verliezen en ben direct begonnen.

In de tijd dat ik in Duitsland danste heb ik met de Omscholingsregeling een regeling getroffen waarin ik de premies voor de uitkering zelfstandig door kon betalen, zodat ik het recht op vergoeding van mijn omscholing behield. Eigenlijk had ik nog twee jaar door moeten dansen om aanspraak te kunnen maken op de volledige beurs, maar omdat ik door een knieblessure eerder moest stoppen, is een uitzondering gemaakt. Met Duitsland heeft de loopbaanadviseur een afspraak gemaakt, zodat ik mijn uitkering daar behoud.

In de klas merk ik dat ik in sommige opzichten een voorsprong heb. Ik kan heel doelgericht werken. Dat vind ik leuk. Ik weet waar ik heen wil. Als danser ben je ook zo met je passie bezig. En ik merk dat ik goed ben in composities: hoe dingen ten opzichte van elkaar staan op de foto, dat is voor mij vaak vanzelfsprekend. Dit werk is ook heel hard werken, ik zoek het toch weer uit onbewust. Nu pas, na een jaar, voel ik soms dat ik het dansen en de danswereld mis. Ik mis bijvoorbeeld de piano ‘s morgens van de klassieke les.

Ik moet nu nog een jaar en ik ben alleen maar positief. Deze zomer heb ik meegelopen met de docent van school die werkt als fotostylist, om mee te kijken. Ik ben zelf nu met een stage bezig en ik heb een eigen website gemaakt. Ik ga echt met iets nieuws beginnen. Dat is geweldig. Ik heb veel zin in de toekomst.’

 

 

Zoek

 

 

Vrienden

Word vriend van ODN en steun ons dansers te ondersteunen in hun toekomstige carriere!

>>

 

Volgende stap

Interviews met ex-dansers die zich middenin hun omscholingstraject bevinden of hun ervaringen delen na afloop.

>>

 

Getuigenis

"Dankzij de omscholingsregeling krijg ik de kans om zonder zorgen opnieuw te beginnen, ik kan studeren en mij ontwikkelen binnen een nieuw ambacht waarin beeld en beweging nog steeds een centrale plaats innemen." (Leo van Emden)

>>

 

Facebook